पाकिस्तानको उत्तरपश्चिमी सीमामा हालै सम्पन्न सैनिक कारबाहीले आतङ्कवादविरुद्धको संघर्षमा महत्वपूर्ण सफलता हासिल गरेको देखिएको छ। अफगानिस्तानतर्फबाट सीमा पार गर्दै घुसपैठ गर्न खोजेका तहरीक-ए-तालिबान पाकिस्तान (टीटीपी) का ५४ जना आतंककारीहरूलाई पाकिस्तानी सेनाले कारबाही गरी मारिदिएको घटनाले क्षेत्रीय सुरक्षाको संवेदनशीलतालाई फेरि उजागर गरेको छ।

पाकिस्तानी सेनाको मिडिया शाखा इन्टर-सर्भिसेज पब्लिक रिलेसन्स (आईएसपीआर) ले दिएको जानकारी अनुसार अप्रिल २५ र २६ का रात उत्तरी वजिरिस्तान जिल्लाको हसन खैल क्षेत्रमा सैनिकहरूले आतङ्ककारीहरूको गतिविधि पत्ता लगाएर निर्णायक कारबाही थालेका थिए। उक्त कारबाहीमा ठूलो मात्रामा हतियार, गोलाबारुद र विस्फोटक पदार्थहरू पनि बरामद गरिएको छ। यस घटनाले स्पष्ट पारेको छ कि पाकिस्तान आफ्नो सीमाको सुरक्षाका लागि उच्च सतर्कता अपनाइरहेको छ र घुसपैठका कुनैपनि प्रयासलाई निष्फल बनाउन तयार छ।

प्रधानमन्त्री शाहबाज शरीफले सुरक्षाफलहरूको उच्च मनोबल र कार्यकुशलताको प्रशंसा गर्दै सम्पूर्ण पाकिस्तानी जनता आतङ्कवादविरुद्ध एकजुट रहेको सन्देश दिएका छन्। उनले यस्ता सफल अपरेसनहरूले पाकिस्तानले आतङ्कवाद विरुद्धको युद्धमा महत्त्वपूर्ण सफलता हात पारिरहेको प्रमाणित गरेको दाबी गरेका छन्।

तर, यथार्थ भने यो कारबाहीभन्दा धेरै गहिरो र जटिल छ। विश्लेषकहरू भन्छन्, अफगानिस्तानमा तालिबान शासन पुनःस्थापना भएपछि टीटीपी जस्ता आतङ्कवादी संगठनहरूले सीमाक्षेत्रमा आफ्नो सक्रियता बढाएका छन्। यसैले सीमामा यस्ता घुसपैठका घटना बढ्नु पाकिस्तानका लागि दीर्घकालीन चुनौती बन्न सक्छ। भौगोलिक रूपमा जटिल र कठिन भूभागमा सीमाको पूर्ण सुरक्षा गर्नु आफैँमा कठिन कार्य हो, जुन हालको सफलताको बाबजुद निरन्तर प्रयास आवश्यक पर्ने क्षेत्र हो।

त्यसैगरी, पाकिस्तान अहिले बलुचिस्तानमा पनि पृथकतावादी गतिविधिहरूबाट ग्रसित हुँदैछ। केही दिनअघि मात्र बलुच लिबरेशन आर्मी (बीएलए) ले क्वेटा नजिकै पाकिस्तानी सेनामाथि आक्रमण गरेर १० सैनिक मारिएको दाबी गरेको थियो। यसले देखाउँछ कि पाकिस्तान दुई मोर्चामा – धार्मिक आतङ्कवाद र पृथकतावादी विद्रोह – दुबैसँग जुधिरहेको छ।

यद्यपि सैनिक सफलता तुरुन्तै मनाउ गर्नलायक देखिन्छ, दीर्घकालीन दृष्टिकोणले हेर्दा केवल सैन्य कारबाहीले आतङ्कवादको समस्या समाधान हुँदैन। यसको लागि राजनीतिक स्थिरता, आर्थिक सुधार, शिक्षा तथा सामाजिक समावेशीकरणमा समानान्तर ध्यान दिनु अपरिहार्य छ। सीमाको सुरक्षा मजबुत बनाउने रणनीतिक प्रयाससँगै अफगानिस्तानसँगको कूटनीतिक समन्वय पनि सुदृढ गर्नु पर्ने आवश्यकता प्रष्ट देखिन्छ।

यस घटनाले पाकिस्तानको सुरक्षानिकायको तयारी र तत्परतामा विश्वास दिलाएको छ। तर यो पनि सावित भएको छ कि समस्या जटिल छ र पूर्ण समाधान अझ टाढा छ। पाकिस्तानले यदि आतङ्कवाद र पृथकतावादी हिंसालाई दीर्घकालीन रूपमा नियन्त्रण गर्न चाहन्छ भने केवल बल प्रयोगमा मात्र नभई समग्र राष्ट्रिय रणनीतिमा परिवर्तन ल्याउनुपर्नेछ।